کاش یک تکه سنگ بودم

یک تکه چوب

مشتی خاک

کاش یک سپور بودم

یک نانوا

یک خیاط

دست فروش

دوره گرد

پزشک

وزیر

یک واکسی کنار خیابان

کاش کسی بودم که ترا نمی شناخت

کاش دلم از سنگ بود

کاش اصلا دل نداشتم

کاش اصلا نبودم

کاش نبودی

کاش می شد همه چیز را با تخته پاک کن پاک کرد

اخ مهتاب!

کاش یکی از اجر های خانه ات بودم

یا یک مشت خاک باغچه ات

کاش دستگیره ی اتاقت بودم تا روزی هزار بار مرا لمس کنی

کاش چادرت بودم

کاش دست هات بودم

کاش چشم هات بودم

کاش دلت بودم

نه کاش ریه هات بودمت تا  نفس هات را در من فرو بری و از من بیرون بیاوری

کاش من تو بودم

کاش تو من بودی

کاش ما یکی بودیم : یک نفردوتایی ... ... ...